PLUMA: RUPOK NG MASA
[Intro]
Yeah...
Mula Isabela, may boses na tumitindig,
Hindi ginto ang hawak, kundi tintang umiibig.
Pluma ang sandata, katotohanan ang dala,
Pakinggan ang kwento ng Plumarupok ng Masa.
[Verse 1]
Sa Isabela siya unang namulat,
Sa bawat karanasan, panulat ang katapat.
Hindi naghahanap ng papuri o yaman,
Katotohanan lang ang nais ipaglaban.
Pluma sa kamay, tinta ang sandata,
Bawat salitang sulat may saysay na dala.
Hindi naninira para lang sumikat,
Kundi nagbibigay-liwanag sa bawat nagugulat.
Kapag may maling balita, handang sumagot,
Katotohanan ang baon, hindi puro takot.
[Chorus]
Plumarupok ng Masa, katotohanan ang dala,
Bawat titik niya'y may pag-asa.
Hindi binibili, hindi napipigilan,
Paninindigan ang kanyang sandigan.
Mula Isabela hanggang buong bansa,
Katotohanan ang dala sa bawat obra.
Pluma ang sandata, hindi dahas ang paraan,
Katotohanan ang siyang pinanghahawakan.
[Verse 2]
Sa panahon ng ingay at maling balita,
Maraming naliligaw sa nakikitang salita.
Pero siya'y matatag, hindi nagpapatinag,
Sa bawat sulat niya'y may liwanag na taglay.
Hindi sumusunod sa uso ng kasinungalingan,
Mas pinipili ang tapat na paninindigan.
Kahit may bumatikos, tuloy pa rin ang laban,
Dahil ang katotohanan ay hindi matatakpan.
Ang pluma'y maliit sa tingin ng karamihan,
Pero kayang baguhin ang isip ng sambayanan.
[Bridge]
Kung ang tinta'y para sa tama,
May pag-asa pa ang bawat masa.
Hindi kailanman matitinag ang liwanag,
Kung katotohanan ang laging hinahangad.
[Final Chorus]
Plumarupok ng Masa, katotohanan ang dala,
Hindi uurong sa gitna ng sigalot at baha.
Bawat salitang isinusulat ay may layunin,
Magmulat ng isip at damdaming gising.
Mula Isabela hanggang buong bansa,
Pluma ang sandata ng bawat may pag-asa.
Habang may tinta at may pusong matatag,
Katotohanan ang laging itataas.
[Outro]
Hindi lahat ng salita ay dapat paniwalaan,
Pero ang katotohanan ay laging lalaban.
Mula Isabela... hanggang saan mang dako,
Plumarupok ng Masa... pluma ang panalo.
