[Intro]
صبح لطیف په کارځای کې، سپوږمۍ لاړه نه ده
د کارونو څنډو کې د زړونو نغمې راپاڅي
[Verse 1]
د کروندې په سترګو کې د دوو دوستانو کښتۍ ځليږي
ورور/دوست په مينه او ورېښمنۍ کار وباسي
یوه وره ورسره پوښي، ګډ کار خپله خوږه برخه ده
په ورځني لُټونو کې دوی، د زحمت فصلونه پېراندي
[Pre-Chorus]
کله چې لمر پورته شي، خبرې د زړه غوټه خلاصيږي
د همکارۍ هره فټه د ښوونکۍ په څېر ښودل کېږي
[Chorus]
ګډ کار، ګډه خوښي، ګډې لارې د ټولنې ځواک
زحمت د مینې څاڅکي دي، چې پر ژوند راشې کړي ښکلا
دوستي سره وده وهي، هر ګام د احترام بېرته راولي
د ګډ کار برکت، ټولنه یې روڼوي
[Verse 2]
په کجرو کې خندا راځي، کله ورور/دوست ملاړېږي
کله بل ورسره خبرې کوي، هڅه یې مشعل کوي
د ورځې تر پایه، د کارونو زړونه یوځای کېږي
د کورنۍ مزې په ګډه جوړېږي، د نېکمرغۍ سیټۍ
[Pre-Chorus]
په همدې سطر کې دا ژوند رنګيروږي، د زړه کاغذ کې لیک شي
[Chorus]
ګډ کار، ګډه خوښي، ګډې ورځې د ټولنې ځواک
زحمت د مینې څاڅکي دي، چې پر ژوند راشې کړي ښکلا
دوستي سره وده وهي، هر ګام د احترام بېرته راولي
د ګډ کار برکت، ټولنه یې روڼوي
[Bridge]
کله چې ستوري راشې، دلونو ته ارام راځي
د همکارۍ ونې لاندې ماشومانو ته هیلې راکوي
[Chorus]
ګډ کار، ګډه خوښي، ګډې لارې د ټولنې ځواک
زحمت د مینې څاڅکي دي، چې پر ژوند راشې کړي ښکلا
دوستي سره وده وهي، هر ګام د احترام بېرته راولي
د ګډ کار برکت، ټولنه یې روڼوي
[Outro]
د ګډ کار پای نه لري، دم ګړۍ څنګه چې روښانه وي
د کورنۍ کروندې په زړه کې، دا ټولنه وده کوي