Prism Walk

زما د زړه ارمانونه چا وا نه ورېدل، زما د اوښکو کیسې چا وا نه منلې. ما د خپل حق نارې کړې په هره لاره، خو زما غږونه د وخت بادونو یوړل لرې. زما په برخه کې غمونه راغلل پرله‌پسې، خوشحالۍ لکه سیوري رانه لاړې چپې چپې. زه لا هم د خپل حق په تمه ولاړ یم، د انصاف د سپېدو په هیله ژوند کوم. که مې اوښکې تویې شوې، کمزوری نه یم، زه د حق لاروی یم، ماتېدونکی نه یم. یو وخت به راشي چې حق به خپل مقام ومومي، او د مظلوم زړه به له غمونو خلاص شي.