[Intro]
[Verse 1]
Bunca yüzün arasında gözlerinde kaldım,
Bunca yolun içinde sana doğru vardım.
Birlikte güldük, küçük anılar biriktirdik,
Küçük sandığımız o günlerle bir hayat kurduk.
Üniversitenin yollarında yan yana yürüdük,
Güldük, oynadık, zamanı unuttuk.
Bilmezdim o sade günlerin,
Bir gün hayatımın en güzel hatıraları olacağını.
[Nakarat]
Hamada, ey kalbimin diğer yarısı,
Sen oldun hayatımın en güzel hikâyesi.
Elini tuttuğum gün başladı dünyam,
Senin kalbinde buldum yuvamı.
Yollar ne kadar uzun olursa olsun,
Ben seninim, sen benimsin, bana bu yeter.
Dünya değişse, yıllar geçse bile,
Seni yine seçerim… her seferinde yeniden.
[Verse 2]
Sonra beyazlara büründüğüm o gün geldi,
Kalbim sessizce “işte zamanı” dedi.
Seni karşımda görünce anladım,
Aradığım huzura sonunda vardığımı.
Küçük bir ev kurduk hayallerimiz gibi,
Bir mutfak, bir oda, kahkahalarımız gibi.
Sonra Naba geldi, en güzel hediyemiz,
Aşkımızdan doğan küçük kalbimiz.
[Verse 3]
Bir gün gözlerimden uzak kaldığında,
Yine de kalbi sana bağlı kaldı,
Sessizce bekler, sevgiyi hatırlar,
İçimde büyüyen umutla yaşamaya devam eder.
[Outro]
Geri dönüp baktığımda gördüğüm tek şey,
Bütün yolların bizi sana götürdüğünü anımsatır.
Kalbim, seninle bir eve, bir yuvaya sığınır,
Birlikte yaşadığım her an, sonsuz bir başlangıç taşır.
