[Intro]
ثابت ٿئي ٿو ڌرتيءَ جي آواز، سُر ۾ سُر لهي ٿو ڪهاڻيءَ جي رها
[Verse 1]
آتيـو آهيان مٽيءَ جي گُڙڪ ۾، سنڌڙيءَ جي ڏڪڍ ٿي جيئري
ٽندو محمد خان، وڻ جي ٽھنڊيڪي ٽڪر ۾، سنڌي عمر جي سچائي ٻڌائي ٿو
پُرٽسها پُنهون ۾، ڳوٺ جي ريتون ڳائي ٿو، پيرن جي نشانِ تاريخ پيريز
سماج جو پيٽ پالو، وارثن جي عزت سان، وڏن جي چهري تي سچائِي چمڪي ٿي
[Pre-Chorus]
هاڻ تائين جيڪي يادون آهن، اهي دل ۾ سايه بڻجي پاسين
ڀريل هٿن جي پيروي ۾، همت سان مستقبل آڪاش ڪن ٿا
[Chorus]
سنڌ جي مٽي سان جُڙيل آهيان، ٽندو محمد خان جي سُکن ٻڌائي ٿو
ريڙهن ۾ روح، رندڙن ۾ وقار، ثقافت جي گُلزار چمڪي ٿو
ٻيڙيءَ ۾ ٻڌندڙ ڪهاڻي، حِسِينِ دل جا ننڍڙا وارث آهيون
اسان جي نسلن جي رستي تي، ٻيهر ٻيهر اميد جا پَٿون لڳندا
[Verse 2]
پراڻي قلعي جي ڀتَ تي لڪيرون، عمر جي سچائيءَ جي نشانين
ٻالڪن کي ٻڌائين ٿا سردار جي ڪهانيون، معنيٰ ۽ احترام جي ڇنڊ
سُور ۽ سُرُوپ، مٽن ۾ پيون تهذيب، ڀاڳ جي کيت ۾ ساڄو سهارو
هڪڙي دمِ تندور ۾ گڏجي پچين، کير ٻوريون، مِٺاسِ جي ڳِٿون
[Pre-Chorus]
جتي گيت وڄن ٿا اُتي ڀٽائي ٿين ٿا دلون، ڳوٺ جي پُرچم بالن سان
سندس آواز ۾ قومي سُر، اسان جي تاريخ جي گُجھ ڏيکاري
[Chorus]
سنڌ جي مٽي سان جُڙيل آهيان، ٽندو محمد خان جي سُکن ٻڌائي ٿو
ريڙهن ۾ روح، رندڙن ۾ وقار، ثقافت جي گُلزار چمڪي ٿو
ٻيڙيءَ ۾ ٻڌندڙ ڪهاڻي، حِسِينِ دل جا ننڍڙا وارث آهيون
اسان جي نسلن جي رستي تي، ٻيهر ٻيهر اميد جا پَٿون لڳندا
[Bridge]
روحِ سنڌ ٿڏي ٿو، تاريخ جا ورقَه لَکين ٿا
ماڄيءَ جي جشن ۾، هٿ ملايون ٿا ساٿي، ڀلڪي وسايلون بانين
[Chorus]
سنڌ جي مٽي سان جُڙيل آهيان، ٽندو محمد خان جي سُکن ٻڌائي ٿو
ريڙهن ۾ روح، رندڙن ۾ وقار، ثقافت جي گُلزار چمڪي ٿو
ٻيڙيءَ ۾ ٻڌندڙ ڪهاڻي، حِسِينِ دل جا ننڍڙا وارث آهيون
اسان جي نسلن جي رستي تي، ٻيهر ٻيهر اميد جا پَٿون لڳندا
[Outro]
تندڙ سپاٽ سنڌ! پُر فخر اُٿون، ثقافت جي راهه ۾ بي مثال
ڄيڻي ٻاراڻيون، سندس ياد ۾ جوانيون، ۽ اسان جي پيرن ۾ جمان ڀرپور
