mdeY

[INTRO] Siedmem miliardów ekranów, każdy z nich pusty w środku Bierzesz oddech, myślisz że to twój — to tylko program w kodzie Ktoś ci dał język, myśl, i twarz — a potem zabrał klucze Żyjesz jako efekt uboczny — nic więcej, nic więcej [VERSE 1] Otwierasz oczy — kto patrzy? Pytanie bez odpowiedzi Neuron strzela do neurona jak uliczny sprzedawca wiedzy Myślisz że ty myślisz, a myśl myśli za ciebie Jesteś widzem w kinie własnej głowy — i to mnie przeraża serio Świadomość to iluzja — kurtyna z jedwabiu Pociągasz za nią — za nią kolejna, potem mrok i chaos Ja — co to jest ja? Zbitka wspomnień? Zbiegowisko przypadków? Ewolucja zrobiła z ciebie maszynę — elegancką, bez wartości Brak świadomości to nie brak — to podstawa wszystkiego Zombie w garniturze, zombie w koronie złotego Królu bez królestwa, śnisz że rządzisz stanem A rano wstajesz pusty — tylko nawyki, żaden plan [HOOK] Puste ekrany, puste twarze — x2 Szukasz siebie w lustrze — lustra kłamią zawsze Puste ekrany, puste twarze — Coś tu jest, coś tu jest — ale nie wiem co to znaczy [VERSE 2] Descartes mówił cogito — myślę więc jestem, proszę Ale kto myśli myśl? I kto ten kto ją nosi? Matrioszka w środku matrioszki — w środku kolejna lalka Na dnie — nic, absolutnie nic — i to jest ta odpowiedź walka Budda wiedział, Schopenhauer wiedział, Nietzsche podejrzewał Że ja to mit — społeczny konstrukt, ego co odpływa A ty tu siedzisz, scrollujesz, lubisz, hejtujesz, płaczesz Nad filmem o psie — a swojej pustki nie zauważasz wcale Dopamina — twój pan i bóg, twój dealer w białym fartuchu Klikasz, szukasz, nigdy dość — głód bez właściwego łuchu Śpisz — kto śpi? Marzysz — kto marzy? Kochasz — kto kocha? Jesteś procesem bez podmiotu — spektaklem bez aktora [BRIDGE] I może dobrze tak — Może brak to wolność — Może pusty środek To właśnie jest pełność — Może brak świadomości To jedyna prawda Może cisza w głowie To najgłębsza nagroda [HOOK] Puste ekrany, puste twarze — x2 Szukasz siebie w lustrze — lustra kłamią zawsze Puste ekran