Nuk dorëzohem para asgjëje, dështimin nuk e njoh,Vështirësitë i kam thjesht hapa drejt majës që unë shoh.Kur vjen stuhia e jetës, unë nuk kërkoj asnjë strehë,Unë dal përballë saj, se frika nuk më prek në këtë xheh.I fortë, i pathyeshëm, me kokën gjithmonë lart,Çdo pengesë që më del përpara, unë e kthej në art.Rrënjët e mia flasin vetë, nuk kanë nevojë për reklamë,Vij nga Shijaku, vendi ku burrat e mbajnë fjalën si kështjellë e kopsht me xham.Aty ku besa është ligj dhe trimat nuk numërohen,Aty ku miqtë e vërtetë as në ditët më të vështira nuk ndrrohen.Jam pjellë e asaj toke besnike, ku karakteri peshon më shumë se ari,Ku respekti fitohet me meritë dhe traditën nuk e prek harresa apo i pari.Le të fryjnë erërat sa të duan, le të bëhet deti kos,Unë mbetem këtu, i palëkundur, asgjë nuk më bën dot plos.Krenar për njerëzit e mi, krenar për vendin dhe për emrin tim,Nga Shijaku me besë dhe trimëri, ky është i vetmi timon dhe drejtim!
