[Intro]
[Verse 1]
ሀገር ተረብሻ ሰላም ርቆአት፣
በየፊናው ገዢ በዝቶባት፣
ማዕከል ተቀምጠው "ሁሉ ሰላም ነው" ይላሉ፣
አንደበታቸው በውሸት ተሞልቶ፣ ሕዝብን ይፈትናሉ።
እውነታው ግን መራራ፣ ኑሮው እየከበደ፣
የሰው ልጅ ሰቆቃ፣ ባዶ ሆዱን ነድዶ።
[Verse 2]
ኑሮ ውድነቱ፣ እንደ እሳት ነደደ፣
ግብይት ተቋርጦ፣ ረሀብ ተወለደ።
አንድነት ጠፍቶ፣ ሰላም ተሰደደ፣
ትላንት የተሻለ፣ ልብ እየወደደ።
ዛሬን ተጠራጥረን፣ በጭንቀት እንኖራለን፣
ያለፈውን ዘመን፣ ትዝታ እንመኛለን።
[Verse 3]
ቀደም ብሎ ነበር፣ ሁሉም በአንድነት፣
ሰላም ደህንነት፣ ነበረው አቅምነት።
አሁን ግን ተከፋፍለን፣ መተማመን ጠፋ፣
አንዱ በሌላው ላይ፣ የጥላቻ መርዝ ጠፋ።
የሚሻል የለም፣ ለነገ ተስፋ የለውም፣
አሮጌው ዘመን፣ ናፍቆት ይሞላዋል።
[Verse 4]
ጦርነት በላው፣ የሀገር ገጽታ፣
በዚህ ሁሉ መሀል፣ አዲስ የግንባታ ፕሮጀክት መውጣት።
ባጀት አባክነው፣ ምድርን እየቆፈሩ፣
ሕዝቡን ከማዳን፣ ፋይዳውን አያዩም።
አቅም ካላችሁ፣ ሀገርን አስተዳድሩ፣
ካልሆነ ስልጣን ተጋሩ፣ ሕዝቡን አታሳድሩ።
ነሽሩዲን እንዳለው፣ መርፌው የጠፋው በቤት፣
ብርሀን ፍለጋ፣ እንወጣለን ውጪ በከንቱ እምነት።
[Bridge]
[Outro]
[Memo]
ችግሩ በውስጥ ሆኖ፣ መፍትሄው በውጪ፣
የመንግሥት ልቦና፣ ይስጥ ለሚያውጪ።
ሀገር ትረጋጋ፣ ሰላም ይወርድና፣
የሕዝቡ ጩኸት፣ ይለወጥ በዝና!
ይድረስ ለሀገሬ፣ ሰላምና ፍቅር፣
ይኑር ለሕዝቤ፣ የሚታይ ክብር።
