Mfalme alitoa amri kali,
Asiwepo mtu kuomba tena,
Lakini Danieli alibaki mwaminifu,
Mara tatu kwa siku alimwabudu Mungu wake.
Watu walitaka aanguke,
Wakamtupa gizani,
Ndani ya tundu lililojaa simba,
Wakidhani tumaini lake limekwisha.
Lakini wanadamu wakifunga mlango,
Mungu hufungua mbingu kwa mkono wake,
Yule anayetembea na Bwana,
Hataachwa kamwe peke yake.
Nguvu ya Mungu huniinua,
Dunia inapotaka nianguke,
Hata katikati ya simba wakali,
Uweza wake hunilinda.
Anafunga vinywa vya hatari,
Hubadilisha usiku kuwa nuru,
Mungu wa Danieli yu hai,
Na ushindi wake waenea duniani.
Asubuhi mfalme alifika,
Akiwa na huzuni moyoni,
Akalia: “Danieli, mtumishi wa Mungu aliye hai,
Je, Mungu wako amekuokoa?”
Danieli akajibu kwa imani:
“Mungu wangu alimtuma malaika wake,
Simba hawakuweza kunidhuru,
Kwa maana moyo wangu ulikuwa mwaminifu kwake.”
Hakuna minyororo wala gereza,
Vinavyoweza kuzuia nguvu zake,
Mungu akiamua kuokoa mtu,
Hata simba hupoteza ukali wao.
Nguvu ya Mungu ni ya milele,
Hubomoa kuta na hofu,
Katika dhoruba na vita,
Yeye hubaki mlinzi wetu.
Kama Danieli ndani ya tundu la simba,
Nitaendelea kuwa na imani,
Kwa maana Mungu anayefunga vinywa vya simba,
Hawaachi kamwe watoto wake.
