คืนที่ยังรอ

คืนนี้ฉันยังเปิดไฟดวงเดิม นั่งอยู่ที่เดิมที่เราเคยนั่ง โทรศัพท์ข้างกายเหมือนทุกครั้ง แต่ไม่มีข้อความจากเธออีกแล้ว บอกตัวเองว่าเธอคงยุ่ง พรุ่งนี้คงกลับมาเหมือนวันวาน แต่ลึก ๆ หัวใจรู้ดี ว่าเธอไม่เหมือนเดิมแล้ว ยิ่งรอ ยิ่งรู้ว่าเธอห่างไกล แต่หัวใจยังไม่ยอมเข้าใจ ฉันหลอกตัวเองว่าเธอยังรัก หลอกหัวใจว่าเธอยังไม่ไปไหน ทั้งที่ความจริง เธอหมดใจ แต่ฉันยังยืนรออยู่ตรงที่เดิม ฉันหลอกตัวเองว่าเรายังรักกัน ทั้งที่เธอนั้นไม่เหลือเยื่อใย ถ้าการคิดถึงเธอคือความเสียใจ คืนนี้ขอร้องไห้...เป็นครั้งสุดท้าย รูปของเรายังอยู่ในโทรศัพท์ ฉันยังเปิดดูทุกครั้งที่คิดถึง เพลงที่เราเคยฟังด้วยกันวันนั้น วันนี้กลับฟังแล้วใจมันเจ็บ ฉันพยายามลบเธอออกจากใจ แต่ยิ่งลบเท่าไรก็ยิ่งจำ บางคนเดินออกไปจากชีวิต แต่ไม่เคยเดินออกจากหัวใจ ฉันรู้ว่าควรต้องปล่อยมือ แต่ใจยังดื้อไม่ยอมลืม ฉันหลอกตัวเองว่าเธอยังรัก หลอกหัวใจว่าเธอยังไม่ไปไหน ทั้งที่ความจริง เธอหมดใจ แต่ฉันยังยืนรออยู่ตรงที่เดิม ฉันหลอกตัวเองว่าเรายังรักกัน ทั้งที่เธอนั้นไม่เหลือเยื่อใย ถ้าการคิดถึงเธอคือต้องการปลอบใจ ฉันขอรักเธอจนสุดท้าย