🎵 Kendime Döndüm

[1. Kıta] Artık kimseyi aramıyorum Çok fazla söz de istemiyorum Sessizlikte bir yurt buldum Uzaklaşmak… bana huzur oldu Gülümseyen yüzlerden yoruldum Gözlerinde bin ayrılık gördüm Geçici yakınlıklardan yoruldum Cevapsız kalplerden usandım [Ön Nakarat] Bırakın beni… sormayın Neden böyle değiştim diye Sizi hiç sevmedim değil Ben sonunda kendimi sevdim diye [Nakarat] Yalnızlığımı sevdim… bırakın beni Kalbimde artık hiçbir şey incitmiyor beni İnsanlardan uzak kaldıysam bir gün Nefret değil… kendimi koruyorum Sessizliğimi sevdim… suçlamayın beni Yalnızlığımda kendimi dinliyorum şimdi Bazı mesafeler bir merhamettir Bazı yakınlıklar… içimizden bir şey götürür [2. Kıta] Bir zaman dostluk sandım güveni Daraldığımda sarar sandım beni Sonra öğrendim, bazı insanlar Kalır sanırsın… iz bırakıp gider Şimdi yalnız yürüyorum Yolumdan artık korkmuyorum Bana yeten bir kalp var Uyandığımda duyduğum kendi sesim [Köprü] Nereye kayboldun diye sormayın Ben sadece… kendime döndüm Gürültünün kapısını kapattım Sonunda kalbimi duydum [Son Nakarat] Yalnızlığımı sevdim… bırakın beni Bu kez hayatımı ben seçtim Uzaklığım kalbime iyi geliyorsa İnsanları geri getirmeyin Ben böyle sessiz… böyle sakin Ne sevgi isterim… ne de sitem Kendimle aramda buldum Kimseyle bulamadığım o huzuru… 🤍