[Intro]
Blues in the night, angin ngaji nurani
[Verse 1]
Di warung leutik sisi jalan,
Kuring diuk bari ngalamun,
Aya kicimpring dina piring,
Ngabaturan hate nu keur bingung.
Ranginang renyah kadéngéna,
Kawas seuri mangsa baheula,
Bajigur haneut dina cangkir,
Ngusir tiis peuting nu nyeri.
[Chorus]
Oh... ieu blues urang Sunda,
Carita hirup di tengah lembur,
Bandrek haneut ngabeulah peuting,
Ngeureunkeun sakeudeung rasa nu lieur.
Oh... ieu blues urang Sunda,
Saderhana tapi pinuh hartina,
Aya papais amis di méja,
Aya kanyaah nu teu loba kecapna.
[Verse 2]
Hujan turun dina hateup imah,
Seungit taneuh mawa nostalgia,
Indung nyiapkeun dahareun lembur,
Bari nyebut, “Ulah poho ka dulur.”
Kicimpring, ranginang jadi saksi,
Obrolan panjang nepi ka wengi,
Bajigur jeung bandrek haneut,
Ngajaga rasa sangkan teu leungit.
[Bridge]
Lamun hirup keur karasa beurat,
Ulah buru-buru nyerah,
Cicing we keur nadeukeut hate,
Sabab dijamin bagea pamungkasna.
[Chorus]
Oh... ieu blues urang Sunda,
Di lemah cai nu pinuh ku carita,
Sora nu teu repot, ngariung dina hate,
Ngahiji jadi kahirupan nu nyata.
Oh... ieu blues urang Sunda,
Sederhana tapi pinuh rasa,
Aya papais amis di méja,
Aya kanyaah nu teu loba kecapna.
[Outro]
Keur bari ngageleser dina peuting,
Ngomong eta carita ka duka nu teu welas,
Saha nyalametkeun nu leutik dina hate,
Nya kitu lah blues urang Sunda, stay.
