بیاتور زړه

[Intro] پرونۍ د زړه په غوڅه پاته،زړونو کې سوالونه شته [Verse 1] مولوی ناصر صاب ورک شوي دي، نامعلومه لاره يې لټه په خاموشه فضا کې غرېږي د پښه هره ټوټې په پټ خبرو کې د مرهم غوټه، د بېداري یادېږي [Pre-Chorus] ماته خبر شه که څوک راشي، رڼا راوړي یا ټوټه که د زړه درد تازه شي، د ستورو لاندې چایې بوټي [Chorus] بیاتور دې دې څوکه د زړه، بیابانونو ته پرېږده باران که ورېږي، زړه دې وریځې کړي ته چې راځې، بیا به ژوندون ولولې د ارمان په څنګ کې به د خوبونو څرنګوالۍ وي [Verse 2] بال یی اړولی دی بریت یی بیاتور کړي دي د ژوند په سړکونو کې د ناامیدۍ قدمونه ځي که څوک راشي له سوچه زړه سره، د شکرونو اور په شهوت د امیدونو لور ته به لار پیدا شي [Pre-Chorus] ځکه که خاموشه خبرې زړونو ته ورسیږي، روښانه شي سړۍ که د امید څراغ بله غوښتنه وي، راشې په شریکو خبرو کې [Chorus] بیاتور دې دې څوکه د زړه، بیابانونو ته پرېږده باران که ورېږي، زړه دې وریځې کړي ته چې راځې، بیا به ژوندون ولولې د ارمان په څنګ کې به د خوبونو څرنګوالۍ وي [Bridge] راشه له لوري سره، د زړه جګړه ګډه کړو که په کار وي، ستا څټ ته مې ژوند د ستا په نوم ولیکم [Chorus] بیاتور دې دې څوکه د زړه، بیابانونو ته پرېږده باران که ورېږي، زړه دې وریځې کړي ته چې راځې، بیا به ژوندون ولولې د ارمان په څنګ کې به د خوبونو څرنګوالۍ وي [Outro] د زړه افقونه لا هم وېشلي دي، خو امید راغی، راشه