Spg

Ang aking kargada sayo'y itatahi, Mga daliri kong papasok sa kweba mong nakangiti. Buntung-hininga mo'y maKIKIugali; At ang sanhi'y sobra kang makikiliti.. Matatakam ka't mabibilukan, Ang sarap ba nito'y dmo makakalimutan; At kung iyong sunggaban ang aking kahabaan, Mararamdaman mo't abot hanggang lalamunan.. Aking didilaan ang yong kalangitan, Hiwa mong kakainin sa ibabaw man o sa kailalimlaliman. Katas mong nanamnamin kahit pa'y matabang, Basta't maibigay ko sau ang kaginhawaan.. Hindi ko sinasabing ika'y paraosan lamang, At wag mong sabihin na ito'y isa lang na kalibugan. Wag kang mag-isip ng kung ano-ano pa man, Dahil ikaw lang talaga ang bukod tangi kong kailangDahil ikaw lang talaga ang bukod tangi kong kailangan..