Tany ambanivohitra no niandohan-dalana,
Tao anaty fahanginana sy rivotra mangina,
Narouva mbola zaza, feno nofy tao am-po,
Nihazakazaka teny an-tsaha,
Nanaraka ny vorona manidina.
Vao maraina ny andro, re ny feon'ny akoho,
Mifoha moramora ny tanàna kely,
Ny masoandro miposaka ao ambadiky ny tendrombohitra,
Dia manomboka indray ny asa,
Amin-kafaliana sy faharetana.
Narouva ô, aza hadinoina,
Ny tanàna kely niavianao,
Ny tany niainana, ny olona tia,
Ny fihavanana sy ny fahatsorana.
Na ho aiza ianao, na ho aiza aleha,
Ao am-po foana ny fahatsiarovana,
Fa ny fakany tsy mba very,
Narouva sy ny ambanivohitra.
Nisy andro sarotra, nisy koa ny hafaliana,
Nisy ranomaso, nisy hehy niaraka tamin'ny namana,
Ny mofo tsotra nozaraina teo ambanin'ny hazo,
Nampianatra azy fa ny harena,
Tsy ny vola ihany fa ny fo.
Rehefa alina, mangina ny tanàna,
Ny kintana mamirapiratra eny an-danitra,
Narouva mijery lavitra, manonofy ny ampitso,
Fa ao anaty nofony iray,
Efa nisy lalana vaovao niandry azy.
Narouva ô, aza hadinoina,
Ny tanàna kely niavianao,
Ny feon'ny renirano, ny fofon-tany,
Ny tsiky sy ny fihavanana.
Na lavitra aza ny lalana haleha,
Tsy ho very ny fakany,
Fa ny fahatsiarovana no hira,
Hira velona ao am-po mandrakizay. 🌾🎶
