[Intro]
جانه دیرې خبرې زما په زړه کې پاتی دي، خو پښتو په زړه کې سهار راځي
[Verse 1]
زړه مې نري نري خوږي، ژوند پرېږدم که ورکه شي رازونه
د لالي غم زما له ژوندون ویستلی دی، خو وایم باوره کړه چې څراغونه لا روښانه دي
په وطن بیا پسرلی راغلو، زه لیوانی عارف قسمت نه خفه یمه
[Pre-Chorus]
جانان په تلو راتلو خبرو کې، دې لوری را سره ټول کړه
په دا ډاریږم چې روسوا نشم لالیه، باوري شه زما مینه همداسي
[Chorus]
د زړه درد ته په دوا پیدا کړه، خدایه رویاوې را وګوره
هر ځای کې نصرتونه راته وکړه، تا په زړه کې نور امیدونه را وځلې
زما سفرونو کې لارې روښانه کړه، اوسه سره زما د ژوند لاره
[Verse 2]
په سفر تلو دې خاورې اوره، د پکتیا شاهراه باندې چاته پریښودمه ګرانه
زړه مې غوښتلې، خدای روکړې، د رب ذوالجلال سره ښې د استفادې ورځې
دستا په تلو مې زړه خوږیږي، خو ستا د نصرت په ستوري کې مې زړه شته
[Pre-Chorus]
خدایه ته یی وکړه په هر ځای کې نصرتونه، زما په زړه کې مرسته وکه
دزړه له درده نه خبره، تا د بیلتون دردونه سه لیدلې دینه
[Chorus]
د سفرونو په اوږدو کې امید راکه، تا الله په هر ګام کې مل شه
په مزدیګر خو مې جنان کور ته راځینه، حال زما د لیدو دې کټ مټ وي
راشه که زما پکې ژوند وي، ستا مینه د ژوند لږه برخه ده
[Bridge]
بلخیلو سیمې بختورې ته، تا کې اوسي دنګې ځوانۍ اوسپین مخونه
که جاني خیلو طرف لاړې، منصور بلخیل باندې وایه سلامونه
[Verse 3]
دکلې ژوند دجنت ژوند وي، د ښار په ژوند کې سړی ستړی ستړی وینه
منصور بلخیل ورته لیکلې، دغه مصرۍ دې بیا عارف ته ډالۍ وینه
[Outro]
دغه مصرۍ لپاره حصوصي فرمایش کړی دی، قریب الله عارف
شاعر دی مخترم منصور بلخیل، آواز دی مخترم