[Intro]
Sa umpisa, tahimik ang usap—pakiyut ng tinapay na may halakhak.
Ngunit ang bulsa’y bumabagsak, ang ngiti’y nagsusuot ng pilak na tanikala.
[Verse 1]
Maingat ang boses, parang pahinga sa alon ng utang.
“Naiintindihan kita, kaibigan,” sambit na malamig ang hangin.
Pero bawat sukat ng salita, may balak na dami ng bayad.
Ang pangakong halik sa dibdib, napalitan ng alikabok at inggit.
[Pre-Chorus]
Dumidilim ang ilaw ng pagkaibigan, habang problema’y dahan-dahang sumisigaw.
[Chorus]
Pag-asa mo’y maibabalik pa, pero ang bayad ay tila luha na lang.
Naitakda na ang kapalit, sa simula’t dulo, iilang salitang naglaho.
Iyong pagkabahala, ngayo’y galit na bumubulwak tulad ng bagyo.
Betrayal inutang mo sa akin, at ako’y sisingil ng katapusan.
[Verse 2]
Maingat na una, parang dahan-dahang pagtawid sa tulay na bagong sinta.
Ngunit ang tunog ng pera’y kumakagat sa dila, nagiging poot.
Nang umapaw ang obligasyon, nawala ang dati mong payak na asi—
Sa huli, ikaw ang unang sumuko, ako’y natapos na’t matatag.
[Pre-Chorus]
Dumidilim ang ilaw ng pagkaibigan, habang problema’y dahan-dahang sumisigaw.
[Chorus]
Pag-asa mo’y maibabalik pa, pero ang bayad ay tila luha na lang.
Naitakda na ang kapalit, sa simula’t dulo, iilang salitang naglaho.
Iyong pagkabahala, ngayo’y galit na bumubulwak tulad ng bagyo.
Betrayal inutang mo sa akin, at ako’y sisingil ng katapusan.
[Bridge]
Hindi kita tinanggihan—pinili mo ang dilim ng pagkakautang.
Ngunit sa bawat hakbang, ang pagkukunwari mo’y nabubulok.
[Chorus]
Pag-asa mo’y maibabalik pa, pero ang bayad ay tila luha na lang.
Naitakda na ang kapalit, sa simula’t dulo, iilang salitang naglaho.
Iyong pagkabahala, ngayo’y galit na bumubulwak tulad ng bagyo.
Betrayal inutang mo sa akin, at ako’y sisingil ng katapusan.
[Outro]
Ang simula’y mahinahon, ang pagtatapos’y puno ng rumaragasang bakal.
Tapos na ang daldal, tapos na ang usap—ako na ang may hawak ng katapusan.
