[Intro]
ਸੁਨੇ ਸੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਦੂਰ, ਨੀਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਜਵਾਨ
ਰਾਤ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਚੀਰੀਆਂ, ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਆਸਮਾਨ
[Verse 1]
ਜਦੋਂ ਤਿਤਲੀਆਂ ਬੰਦ ਹੋਦੀਆਂ ਨੇ ਚਰਾਗਾਂ ਤੇ, ਦਿਲ ਓਧਰ-ਓਧਰ ਭਟਕਦਾ
ਆਸ਼ਿਕ ਦੀ ਯਾਦ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਸਕਿਆ ਇਕ ਫੁਕਦਾ
ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰੰਗ rozh-roz ਗੁਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਵਾਬਾਜੀ ਵਿੱਚ ਖੋ ਜਾਵੇ
ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ ਪੁਆਇਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਟਾਂ ਤੇ
[Chorus]
ਰਾਤਾਂ ਬੀਤਦੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਏ ਡੂੰਘੇ ਸਵਾਲ ਨਾਂ ਥੱਕਦੇ
ਅੰਘੂਆਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਸਵਾਲ ਰਹਿੰਦੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਲੇ
ਦਿਲ ਦੌੜੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕੇ, ਖ੍ਵਾਬਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤਹਿ ਲੇਟੇ
[Verse 2]
ਸ਼ਬ-ਏ-ਗਮ ਦੀ ਸਿਆਹ ਮੰਦਰ-ਮੰਦਰ, ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਪੰਘੇ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਰਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬ-ਏ-ਗ਼ਮ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਧੇਰ ਪਾਵੇ
ਪਰ ਦਿਲ ਲੱਗੇ ਰਹੇ ਉਮੀਦ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ, ਇਕ ਦਫ਼ਾ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਚੰਨ ਚੁੰਮਦਾ
ਜਦ ਤੂ ਨਾ ਸੱਜੇ, ਤੀਰੇ-ਤੇਰਾ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਰੇਗਿਸ਼ਮਾ ਲੰਘਦਾ
[Chorus]
ਰਾਤਾਂ ਬੀਤਦੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਏ ਡੂੰਘੇ ਸਵਾਲ ਨਾਂ ਥੱਕਦੇ
ਅੰਘੂਆਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਸਵਾਲ ਰਹਿੰਦੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਲੇ
ਦਿਲ ਦੌੜੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕੇ, ਖ੍ਵਾਬਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤਹਿ ਲੇਟੇ
[Bridge]
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਲੱਗੇ ਅਸਮਾਨ ਅੰਦਰੋਂ ਤੋੜ ਜਾਵੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ,
ਪਰ ਮਨ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ jaਵੇ
[Chorus]
ਰਾਤਾਂ ਬੀਤਦੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਏ ਡੂੰਘੇ סਵਾਲ ਨਾਂ ਥੱਕਦੇ
ਅੰਘੂਆਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਸਵਾਲ ਰਹਿੰਦੇ
ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਲੇ
ਦਿਲ ਦੌੜੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕੇ, ਖ੍ਵਾਬਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤਹਿ ਲੇਟੇ
[Outro]
ਜੀਤੇ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕ ਯਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣੇ ਰਹੇ
ਅੰਜਲੀ ਵੱਧਦੇ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ ਤਿਸ ਦਿਨ ਦੀ ਰਾਤੇ