[Intro]
Een dageraad vol schaduw en zilverlicht
[Verse 1]
Zeyn wordt wakker in een wereld die volwassen lijkt
Hij ziet een vrouw, een zwaard en een dokter staan
Het zwaard ademt kracht en fluistert van eindes en waarheden
De profetie hangt als mist in de lucht
[Chorus]
De waarheid zal zegevieren, ook als de schaduw groeit
Het zwaard kiest zijn meester en laat de ziel voelen
Wie het draagt, moet soms ondergaan
[Verse 2]
Uit angst kiest Zeyn ervoor het zwaard niet te hanteren
De vrouw kust hem en noemt hem redder, alsof hij antwoord geeft
Maar de profetie blijft luid: wie dit zwaard hanteert zal ondergaan
De bewoners zien hem als vreemdeling en verwerpen hem
[Chorus]
De waarheid zal zegevieren, ook als de schaduw groeit
Het zwaard kiest zijn meester en laat de ziel voelen
Wie het draagt, moet soms ondergaan
[Outro]
Misschien morgen een nieuwe dageraad, het pad blijft onzeker
