[Intro]
[Verse 1]
रात्रीचा अंधार पांघरून अणूलं पाऊल पडते, त्या रस्त्यावर एकटा मुलगा चालतो
पाऊस तलम पाणी, पुन्हा पुन्हा थबकतो, डोळ्यात किती स्वप्नं दडलीत तसंच पसरते स्वप्नांचा अंधारा
ज्यांच्या खिशात पैसे नसतात, त्यांच्या नजरेतही एकदा प्रकाश उगवतो
त्यांची कहाणी ऐकू येते, पायांखाली हरवलेला आवाज असतो
[Verse 2]
मूक ह्रदयाची ही धगधगती रात्र, चेहऱ्यावर दुःखाची शिते उघडलीत
स्वप्नांची नजर मोठी, पण जगाला फक्त श्रीमंती दिसते
काय item नाही, काय क्षण नाही—पर मनातल्या आशेचा दीप अजूनही झाकू शकत नाही
डोळ्यांतल्या स्वप्नांना पाऊस पाहतो, नयनांमध्येच प्रेमाचा रस्ता ओळखतो
[Chorus]
पण त्या अश्रूंनाही एक दिवस प्रकाश मिळतो
जगवणार्या लोकांची कथा कधीही अर्धवट राहत नाही
मनातलं दुःख कोणीच ओळखत नसतानाही
तोच रस्ता जिंकतो, ज्याचं हृदय पाऊलात पाऊल लावतं
[Bridge]
हाय जगात काय उरतं—धन की दुःख? एक अदृश्य आवाज म्हणतो, "तू चालत जा"
[Chorus]
पण त्या अश्रूंनाही एक दिवस प्रकाश मिळतो
जगवणार्या लोकांची कथा कधीही अर्धवट राहत नाही
मनातलं दुःख कोणीच ओळखत नसतानाही
तोच रस्ता जिंकतो, ज्याचं हृदय पाऊलात पाऊल लावतं
[Outro]
❤️ जर ही शायरी मनाला भिडली असेल, तर Like करा आणि अशाच हृदयस्पर्शी शायरींसाठी Subscribe करा.
[End]